Przyrządy pomiarowe i metody pomiaru rezystancji izolacji kabli

Podczas pomiaru kable o napięciu znamionowym 1kV i większym należy badać megaomomierzem 2500V; kable o napięciu znamionowym poniżej 1kV należy badać megaomomierzem 1000V.
Przygotowanie przed pomiarem
(1) Przed pomiarem należy odciąć zasilanie linii kablowej, odłączyć wszystkie zewnętrzne linie połączeniowe, a badany obiekt-zewrzeć i uziemić w celu rozładowania na 1 minutę. W przypadku obiektów o większej pojemności czas rozładowania powinien wynosić co najmniej 2 minuty, aby uniknąć porażenia prądem.
(2) Dokładnie oczyść końce kabla, a następnie uziemij rdzeń kabla nie-fazy testowej razem z zewnętrzną osłoną ołowiu i warstwą powłoki ołowiu.
(3) Sprawdź używany megaomomierz, aby sprawdzić, czy wskazuje zero, czy nieskończoność.
Okablowanie pomiarowe
(1) W przypadku typowego megaomomierza zacisk „L” należy podłączyć do żyły kabla. Należy stosować przewód przyłączeniowy o dużej rezystancji izolacji, który nie powinien być kładziony na podłożu ani stykać się z innymi przedmiotami.
Tester rezystancji izolacji
(2) Zacisk „E” megaomomierza jest podłączony do zewnętrznej powłoki kabla i uziemienia; zacisk „G” megaomomierza jest podłączony do pierścienia ekranującego na izolacji na końcu rdzenia kabla, aby wyeliminować wpływ powierzchniowego prądu upływowego.
(3) Metodę okablowania testowego ustala się na podstawie liczby żył kabla oraz właściwości strukturalnych wewnętrznej i zewnętrznej warstwy ekranującej.
Pomiar rezystancji izolacji
(1) Przy jednoczesnym pomiarze rezystancji izolacji i współczynnika absorpcji należy podłączyć zacisk „L” i rozpocząć pomiar od momentu podłączenia. Odczytać wartości rezystancji izolacji odpowiednio po 15 sekundach i 60 sekundach. W tej samej temperaturze i warunkach testowych, im większy współczynnik absorpcji (R60/R15), tym lepsza izolacja kabla; odwrotnie, tym gorsza izolacja kabla. Na podstawie wielkości współczynnika absorpcji można dokonać wstępnej oceny jakości izolacji.
(2) W przypadku korzystania z multimetru pomiar należy przeprowadzić przy prędkości obrotowej 120 obrotów na minutę.
(3) Podczas pomiaru należy oczyścić parę wodną i zanieczyszczenia znajdujące się na powierzchni końcówki pomiarowej kabla oraz na drugim końcu. Jeżeli nie da się ich wyczyścić, zacisk ekranujący „G” multimetru należy podłączyć na obu końcach do zewnętrznej obudowy lub izolacji żyły kabla, a drugi koniec żyły kabla wykorzystać jako pętlę przewodu ekranującego. Użyj metalowego elastycznego drutu, aby owinąć kilka zwojów zewnętrznej obudowy końca kabla lub lepiej owinąć cienką metalową folię, a następnie podłączyć ją do końcówki ekranującej multimetru.
(4) Po zmierzeniu rezystancji izolacji kabla lub gdy wymagane jest powtórzenie pomiaru, kabel należy rozładować i uziemić. W przypadku dłuższych linii kablowych i tych z dobrą izolacją czas uziemienia powinien być dłuższy, zwykle nie krótszy niż 1 minuta.
(5) Ponieważ na wartość rezystancji izolacji kabla wpływa wiele czynników zewnętrznych, w protokole z testów należy odnotować wszystkie warunki, które mogą mieć wpływ na wartość rezystancji izolacji (takie jak temperatura, wilgotność względna, napięcie woltomierza itp.).
(6) Ponieważ temperatura i długość kabla mają pewien wpływ na rezystancję izolacji, w celu ułatwienia porównania rezystancję izolacji należy przeliczyć na wartość na 1 km w temperaturze 20 stopni, czyli: Ri20=Ritkl
Gdzie Ri20 - Rezystancja izolacji kabla przy 20 stopniach, w MΩ;
Rit - Rezystancja izolacji kabla w temperaturze t stopni Celsjusza, w megaomach;
l -- Długość kabla, km;
K - Współczynnik konwersji temperatury.